Przygotowanie fizyczne.

Przygotowanie fizyczne.

Jakościową podstawą nowoczesnego sportu jest bezdyskusyjnie praca nad wytrzymałością polepszającą możliwości organiczne i wydolnościowo - oddechowe. Jest to praca długotrwała i ważna pod względem objętościowym, to jest ilości wykonanej pracy.
Wytrzymałość - pozwala wykonywać pracę o niskiej lub średniej intensywności nie zmniejszając jej skuteczności. Wzmocnienie tej właściwości pozwala na zwiększenie komór sercowych, uzyskanie optymalnego tętna i zwiększoną wytrzymałość sercową. Jest to ważny czynnik wymiany tlenu we krwi, tlenu, który - jak wiadomo - jest istotnym elementem procesów spalania w organizmie.
Jakościową podstawą nowoczesnego sportu jest bezdyskusyjnie praca nad wytrzymałością polepszającą możliwości organiczne i wydolnościowo - oddechowe. Jest to praca długotrwała i ważna pod względem objętościowym, to jest ilości wykonanej pracy. Należy zwiększać stopniowo jakość i intensywność ćwiczeń, stosując tętno serca między 120 a 135 uderzeń (co u dzieci jest generalnie rzecz biorąc, górną granicą ).
Szybkość - pozwala przeprowadzić akcję motoryczną w minimalnym czasie. Dla tenisisty oznacza to bieg, start, skok itp. Uderzenie piłki wymaga wielkiej szybkości ramion. Trening szybkościowy nie może trwać długo. Zestaw ćwiczeń musi natomiast pozwalać zawodnikowi na kontrolę jego szybkości. Po długiej i dobrej rozgrzewce na samym początku, trening powinien przebiegać z dużą intensywnością. Wysiłek jest krótki ale jego wykorzystanie maksymalne.
- rozbieg (w tym start), który w tenisie - jak wiadomo ma duże - znaczenie, można ćwiczyć na wiele sposobów:
* biegi na 30 lub 40 metrów w sygnał startowy lub bez
* biegi zygzakiem w rytmie przyśpieszonym
* biegi ze stałym przyśpieszeniem lub nawet hamowaniem
- ćwiczenia rozprężające - chodzi tu o ćwiczenia dynamiczne - jak np. wielo skoki (seria na nogach złączonych przez ławkę lub płotki), ,,skoki kangura”, skoki wykonywane z pozycji przykurczonej, skoki na dłonie.
- ćwiczenia z ciężarem, które pozwalają zwiększyć siłę, ważny element szybkościowy, zwłaszcza przy rozpoczęciu ruchu, kiedy trzeba pokonać bezwładność masy ciała i sprzętu.
- praca z ciężarami: piłkami lekarskimi lub piłkami obciążonymi balastem. Rzutu piłką lekarską dwoma rękami w stylu koszykarskim lub znad głowy. Typowe ruchy tenisowe z obciążoną rakietą. ćwiczeń tych nie powinno być zbyt dużo, maksymalnie 10, a a odpoczynki dosyć długie (2-3 minuty).
Gibkość - pozwala wykonywać ruchy w ich maksymalnej rozpiętości. Zależy ona od elastyczności mięśni i wiązadeł. Tenisiście potrzebna jest szczególnie w obrębie tułowia, ramion oraz w stawach biodrowych, kolanowych i skokowych.
Celem pracy nad rozwojem gibkości jest - naturalnie po rozgrzewce mięśni - bardzo znaczne podniesienie rozpiętości ruchu; nie stosując zbyt gwałtownych ruchów podczas ćwiczeń gibkościowych